پيشگو

الهی ؛ در درگاه پاک و مقدست ! ؛ ای یگانه و ای روح بخش هستی ؛ سر سجده به سپاس و شکر نعمت می گذاریم و از هر آنچه در زندگی در گذشته و حال و آینده برما عطا نمودی سپاسگزاریم! تو لطیفی ، تو عزیزی ، تو چه پاکی و عظیمی ، تو لطیفی تو خدایی ، تو الهی و خدایی

ای خالق همه هستی و زندگی ، ای یگانه برای نیایش و ستایش و عبادت ، همه هستی از آن توست، ، ای کاش می شد غبار از دیده ها بشوییم ؛ زنگار روزگاران ؛ با قلب جان ؛ بگوییم شرمنده ی سپاسیم بر هر چه که ندانیم  …    داریم یا نداریم    …    ای خالق عطا بخش ، اگر یک آن نخواهی! هست!  نیست! خواهد شد . الهی تو بخواه که ما دوستت بداریم و از دوستی تو آرام بگیریم .لذت آرامش را درک کنیم و با روحی آرام همه موجودات را از تک تک ذرات ؛ تا مورچه و پروانه و بلبل و درخت و گل و آب و کوه و صحرا ؛ تا همه آدم ها و…        دوست بداریم       همه را چون تویی آخر کار و تویی اول هر چیز و بدانیم که تو یی مالک وخالق و تویی راز همه     راز گل سرخ نیلوفر و نسیم         ای کاش همه می دیدند می چشیدند    ذره ای طعم خوشایندی را با نگاهی به کلامی و لبخندی